مقدمه نوشتار

اقوات از نظر لغوی از ماده قوت یعنی غذا گرفته شده است ولی غذای جانداران زمین نیست غذای جانداران زمین ویژگی خاصی دارد و در قرآن طعام نامیده شده است پس فرق این دو در چیست ؟ تکامل انسان با تکامل غذای جانداران یعنی طعام مترادف است. تکامل طعام و حیات زمین از اقوات آغاز شد. در حقیقت ما تکامل یافته از طعام خود هستیم. طعام اجزای ژنوم موجودات به صورت پلی مر است که مهمترین بخش آن پروتئین است. دانشمندان زمان و منشاء حیات را هنوز کشف نکرده اند. سنگواره های پرکاریوت های فتو سنتز که کشف شده است دانشمندان را به زمان نزدیک به منشاء حیات برده است و سیانو باکتری های فتو سنتز نوعی باکتری های تکامل یافته از باکتری های قبل که آن ها هم پرکاریوت بوده اند تکامل یافتند. پرکاریوت به تک سلولی ها ابتدائی بدون هسته و غشاء سلولی گفته می شود. ابتدا ویروس های نخستین پا به عرصه وجود گذاشتند که قرآن بسیار واضح به دوره های پیش حیات(اقوات) و حیات اولیه(انس) و حیات تکامل یافته(انس و الجان) اشاره فرموده.

پیش حیات دوره اقوات است که سر منشاء آغاز حیات جانداران است. کلمه اقواتها فقط یک بار در قرآن آمده و مفسرین آن را با طعام اشتباه گرفته اند و آن را غذای جانداران اهل زمین می نامند. در آیات 24 تا 26 سوره عبس اشاره به تشکیل طعام( غذای اهل زمین) کرده است. فلینظرالانسان الی طعامه-انا صببنا الماء صبا-ثم شققنا الارض شقا بر اساس این آیات دو عامل مهم برای کاشتن بذر در زمین باید فراهم شود. اول آب فراوان که از باران پیاپی صورت می گیرد و دوم شکاف در زمین یعنی خاک باید شرایطی داشته باشد که دانه بتواند آزادانه و بدون مزاحمت ریشه خود را در آن بدواند. دانه زمین را نمی شکافد بلکه زمین ابتدا باید شققنا الارض شقا در آن ایجاد شود یعنی شقه شقه و به عبارتی خرد و نرم شود. برای درک این موضوع باید به سر گذشت خاک و چگونگی ایجاد آن توجه کنیم. زمین در این آیه معنی خاک می دهد. پوسته جامد زمین حدود چهار میلیارد سال پیش شکل می گیرد. میلیارد ها سال در زمین تنها انواع سنگ بوده است که در اثر فرسایش طولانی مدت به خاک تبدیل شده است و طعام با پیدایش خاک و ریز جنبندگان در آن برای مهیا ساختن خاک برای کشاورزی ایجاد می شود. دابه و ملائکه این ماموریت را بر عهده گرفتند- دابه و تکامل موجودات از نظر قرآن- حال آیات قرآن را برای این ادعا بررسی می کنیم.