مقدمه نوشتار
در بسیاری از آیات از حشر جانوران یا با توجه به جمیع آیات از حشر جانداران در قیامت سخن به میان رفته است. جانداران در قیامت شامل کلیه خانواده حیات زمین می شود. در تفاسیر جستجو کردم بیشتر اشاره به شعور و فهم نسبی و اعمال خوب و بد آن ها کرده اند یعنی خداوند آن ها را در قیامت حشر می کند تا جزای اعمال آن ها با توجه به ساختار جسمانی آن ها را بدهد و تنها به آیه 38 سوره انعام استناد می شود و ما من دابّة فى الأرض ولا طائر یطیر بجناحیه إلاّ أُمم أمثالکم ما فرّطنا فى الکتاب من شىء ثمّ إلى ربّهم یحشرون-هیچ دابه ای در زمین (خشکی) و هیچ پرنده ای که با دو بال خود در هوا پرواز می کنند نیستند مگر امت ( گروه هائی مانند شما انسان ) هستند ما در کتاب آفرینش هیچ چیز را فرو گذار نکرده ایم سپس نزد خدای خود محشور می شوند. حشر را بر انگیختن مردگان و گرد آوری آن ها در روز قیامت برای حساب رسی تعریف می کنند. مفسرین قدیم در مفهوم این آیه نظرات مختلفی بیان کرده اند که از این میان آن ها یک روایت را که اساس بینش سایر مفسرین بر آن پایه ریزی شده را می آورم. در تعریف امت و چرا در قیامت محشور می شوند از تفسیر الکبیر چنین نقل شده است