أَلَمْ تَرَ إِلَى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَلَوْ شَاءَ لَجَعَلَهُ سَاكِناً ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلا ثُمَّ قَبَضْنَاهُ إِلَيْنَا قَبْضاً يَسِيرا

مقدمه نوشتار

همه میدانیم اگر مانعی در برابر نور قرار گیرد ایجاد سایه میکند. بشر از ابتدای آفرینش با پدیده سایه سر و کار داشته است و دلیل آن را هم خورشید میدانسته. از ظاهر آیه اینطور استباط میشد که اگر سایه سر جای خود ماندگار بماند این مفهوم را میرساند که خورشید در جای خود متوقف میشود که امری است نشدنی و در زمان نزول وحی هم همه به این موضوع آگاهی نسبی داشتند.آیه مد الظل در قرآن را اگر ظاهر آن را در نظر بگیریم این مفهوم را میدهد در حالی که این آیه متشابه مطلب بسیار مهم علمی را برای ما بیان میکند که اعجاز قرآن است .این آیه نیز مانند بسیاری از آیات متشابه به دلیل عدم توانائی در درک مفاهیم آن دستمایه ایراد و سوئ استفاده مخالفین و معاندین قرار گرفته و برخی آنرا یکی دیگر دلیل از دلائل تخیلی بودن وحی میدانند. معاندین کش دار شدن سایه را به حرکت خورشید نسبت داده اند در صورتیکه خداوند در این آیه دلیل ساکن شدن سایه را در خورشید قرارداده است نه خود سایه را .آیات45 و46 سوره فرقان میفرماید: